Μαγεία των Χριστουγέννων

 

Βδελύσσομαι τη φάτνη, τα λαμπιόνια.

Τα έλατα μου φέρνουν αλλεργία.

Κι αν πεις για του καμπαναριού τα χιόνια;

Μακάρι να κατέβουν σ΄ απεργία.

 

Τι φρικωδία αυτά τα τριγωνάκια

τα κάλαντα να ηχούν σε τόνους φάλτσους.

Μαζέψτε τα γονείς κι ας είν΄παιδάκια,

προτού κάποιος τρελός μοιράσει μπάτσους.

 

Κι ένα μονάχα πράγμα όλο κι όλο

που τη καρδιά μου αναγαλλιάζει ως τα βάθη,

είν΄ το θερμόμετρο που βάζουνε στο κώλο

της γαλοπούλας της στριγκλιάρας για να μάθει.

 

Στα πορφυρά ντυμένο κάθε βόδι

Θα παριστάνει τον Άγιο-Βασίλη.

Ποια Καισαρεία; Απ΄το Χιλιομόδι

ήρθε ντουγρού το παχουλό ρεζίλι.

 

Πάρτε τους κουραμπιέδες από εμπρός μου.

Δίπλες, μελομακάρονα; Μια αηδία.

Ζαχαροπλάστης είν’ ο πεθερός μου,

Δεν κάνουν λέει μήτε για κηδεία.

 

Κι ένα μονάχα πράγμα όλο κι όλο

που τη καρδιά μου αναγαλλιάζει ως τα βάθη,

είν΄ το θερμόμετρο που βάζουνε στο κώλο

της γαλοπούλας της στριγκλιάρας για να μάθει.

 

Χριστούγεννα λοιπόν μην ξημερώσουν.

Ας μη βαρέσουν χαρωπά οι καμπάνες.

Έτσι κι αλλιώς τον Μπέμπη θα σταυρώσουν.

Κάλλιο από σήμερα να κλάψουν μάνες…