Στερνό παιχνίδι

 

 

Μας βρήκαν δίσεχτοι καιροί. Φονιάδες δηλωμένοι

οργώνουνε τις γειτονιές γυρεύοντας ψυχές

να πάρουν,  μα είναι του γραφτό ότι  κοντανασαίνει,

να τη γλυτώνει πάντοτε με λίγες αμυχές.

 

Έχουμε εμείς τα χρέη μας από καιρό ξοφλήσει.

Πληρώσαμε με μετρητά τη κάθε ηδονή.

Δεύτερη η μαύρη συννεφιά μας έχει γίνει φύση,

τόσο που την ξεχάσαμε και πια δεν μας πονεί.

 

Με τη δειλία κόψαμε κάθε δεσμό και σχέση.

Το γόνυ μας δεν κάμπτεται. Η μέσα φυλακή

 στους ατσαλένιους κρίκους της μας έχει σφιχτοδέσει

και μας ποτίζει στανικά ολημερίς ρακί.

 

Βρεγμένοι ως το κόκαλο, θλιμμένοι ως το μεδούλι,

δεν κρύβουμε τα τάλαντα στη σαπισμένη γη.

Παιχνίδι κάνοντας στερνό  μ΄ένα σπασμένο πούλι,

πριν  πέσουμε στη θάλασσα,  θα έχουμε πνιγεί.