Δευτέρα 1 Ιουλίου 2024

 1827

Για ταγή Αντελικό και Μισολόγγι,

και μιά Έξοδος χαμένη από χέρι.

Γύρω η θάλασσα, το σάπιο καλοκαίρι,

μέσα ο στίχος κι οι μογίλαλοι του οι φθόγγοι.


Πύργοι Τρεις,γολέτες, κήτη γαλαντόμα,

η Ακρόπολη στο βάθος,κάπου πέρα 

δες σπαχήδες μ΄ανασηκωμένη χέρα,

κάρες κόβουν και του Νοταρά το σώμα.


Κι όλο αυτό γιατί γεννήθηκες μαζί μου,

και πορεύτηκες και πας με ως τον τάφο,

μελετώντας στον παλιό σου ταχογράφο,

ποιός ο Ούτις στραβωτής του Πολυφήμου;


Για ταγή Αντελικό και Μισολόγγι,

πλην αξιώθηκα σανίδι και Τζιορτζίνα,

και ορχήστρα τόπους - τόπους καβαλίνα,

και μιας τσόντας του Ογδόντα ψευτοβόγκι. 

Σάββατο 25 Μαΐου 2024

 Μια από τα ίδια

Ίδιες καμπάνες θα  βαρέσουν και για σένα,

ψαλτάδες ίδιοι  θα σου σύρουνε  τον <<Άμωμο>>,

ευχές τις ίδιες θ΄αναπέμψουν στην Παρθένα,

παπάδες που θα σε λογιάζουν γίδι άνομο.


Ίδιο το σκάφανδρο, λελούδια κόπια ίδια,

τεφρά και μαραμένα που θα σε στολίσουνε

κάτι γραφεία τελετών πριν στα τσακίδια,

παλιόφιλοι και συγγενείς να σ΄αποστείλουνε.


Ίδια τα χώματα, τα λάδια μούργα ίδια,

ίδιο καφέ στο κυλικείο θα κεράσουνε

που δεν θα πίνεται, κονιάκ για τα σκουπίδια,

ίδιο το κόλυβο καρμπόνι που θα βράσουνε.


Μόνο για σένα όλα θά ΄ναι κάτι άλλο,

σα νυσταγμός και σαν αγύρτη μάγου ύπνωση,

κι αν δείχνει κάπως λιγουλάκι να υπερβάλλω,

που και να ιδείς την περαιτέρω επιδείνωση.

Κυριακή 19 Μαΐου 2024

 Προς γέρμα

Ο χρόνος μαραγκιάζει την ψυχή μου,

με θάνατο, αντάρα, στενοχώρια,

Ιζόλδες μακρισμένες, ανημπόρια,

μπροστά στις επελάσεις μιας ερήμου,


ερήμου που κυκλώνει ό,τι στέκω,

νεράκι, σάρκα, κόκαλα και γαίμα.

Μιάς Κήρας γέρας, έτοιμος προς γέρμα,

αν με αξιά ρωτώ τον Στίχο πλέκω;


Κι αν μείνει από ΄μένα μια ιδέα-

καθρέφτισμα, το φάσμα ενός κομπάρσου,

δεν θά ΄μαι εγώ στ΄ αλήθεια για φαντάσου,

μα του Θεού μια φάρσα, η πιο χυδαία.

Σάββατο 11 Μαΐου 2024

 Όχι ψοφίμι


Όσο είσαι πιτσιρίκι,

το μυαλό στο φίκι-φίκι,

μα σα φτάσεις στα εβδομήντα, 

τα σκουτιά σου βάλτα πλύντα.


Γι΄ αυτό πέσε να πεθάνεις,

σου το λέγει ο μπαρμπα- Γιάννης,

όσο είσαι νιός ακόμη,

κι έχεις μαύρη σου την κόμη.


Κι άς τη χήρα να πηδιέται

δω και κείθε, να φιλιέται,

τι σε νοιάζει πια για εκείνη,

τι κι άν βάζει ροζ μπικίνι;


Πάνω απ΄όλα τ΄ασικλίκι,

η μαγκιά και τ΄αντριλίκι,

πάνω απ΄όλα σου η φήμη,

κι όχι "νά σου ένα ψοφίμι!!!"...

 Οι γλάροι


Οι γλάροι συννεφιάζουν τη ζωή μου,

πετώντας στα σκουπίδια για να φάνε

εντόσθια, σαν άγιοι μιας ερήμου,

που παίδες εν καμίνω τρις προγκάνε.


Κι εγώ ένας μονήρης πεχλιβάνης,

ανίατα δοσμένος στην  αηδία,

ακούω τη Φωνή "Ότι κι αν κάμνεις,

δυσκόλως αποφεύγεις τη κηδεία".


Οι γλάροι συννεφιάζουν τη ζωή μου,

κι εγώ με τη σειρά μου τη δικιά τους,

πατώντας τη μαρίνα του Αλίμου

και κύματα σπαρμένα με θανάτους.


Παρασκευή 3 Μαΐου 2024

 Για τον εκλιπόντα Αγαπημένο Φίλο

Θωμά Καζαμία


Θωμά σε ΄λέγαν μ΄άπιστο, 

κανείς μας δεν σ΄εκάλει.

Ελόγου μου που απιστώ,

Παρασκευή Μεγάλη,


στο άγγελμα πως μίσεψες,

γι΄ αλαργινό ταξίδι,

αφήνοντας μας τον Σταυρό,

τον Σπόγγο και το Ξύδι.


Μα η θανή σου δώρημα,

μιά μέρα τόσο Αγία,

που ιδές σπαράζει με τα μας,

φρικτά κι η Παναγία.


03/05/2024

Παγώνης Γιάννης


 Η παρασημοφόρηση


Τεσσαρακοστή Μεγάλη,

χείλη σου ΄δωκα κι αγκάλη

πλην μου έκρινες: "Νηστεύω,

Σαρακόστι δεν ιππεύω".


Μιά δε θες; Δεν θέλω δέκα.

Τι να κάμω η γυναίκα;

Τα ΄ριξα σε καλογέρι

που και χίλια κόλπα ξέρει.


Κι έτσι σε σαράντα μέρες,

έφαγα σωρό τις σφαίρες

κι εσύ κάτσε να νηστεύεις,

σαν αγιόκερο να ρεύεις.


Στη Δευτέρα Παρουσία,

θε να πάρεις απουσία

κι ο Θεός στο καλογέρι,

στρατηγού θα βάλει αστέρι.

Πέμπτη 2 Μαΐου 2024

 Ερωτική ανάμνηση

Φωτιά και στάχτη στον θλιβό νοιώθω αγέρα,

στάχτη εγώ, φωτιά εσύ, μια καλησπέρα

κι ένα αχνότατο φωσάκι προς τη δύση,

χάρος που σε μινούτα δύο θα ζωγρήσει.


Μόνον αυτά και κάτι λέξεις μαργωμένες

πριν από χρόνους, πληγωμένες στις ωλένες,

που δεν θαρρέψανε να βρούνε σάρκας στόμα.

το σ΄αγαπώ για να ειπωθεί καλή ακόμα.

Δευτέρα 8 Ιανουαρίου 2024

 

Χαιρώνεια 2 Αυγούστου 338 π.Χ

Μια μέρα που άλλαξε τον κόσμο

Αρχαιολόγοι χαρτογραφούν τις μετακινήσεις των Βίκινγκ από σκελετούς που  βρέθηκαν σε Αγγλία-Δανία | Cityportal.gr

Αύγουστο με σβούριξε σάρισα στο χώμα,

σπλαχνικά μου χύνοντας κορακοτροφή.

Κάποιος στη Χαιρώνεια μαύρη πήρε γόμα

κι έσβησε «ΑΥΤΟΛΥΚΟΣ», κίνηση σοφή.

 

Και περνούσανε μπροστά σύννεφο τα χρόνια,

τα φιλιά που σου ΄δωκα κάποτε Φανή,

πέντε σερνικά παιδιά, κάμποσα εγγόνια,

ζήσης μιάς φαντάσματα πάνω σε πανί.

 

Αύγουστο με ξύρισε κόντρα Μακεδόνας

κάλπης, μιξοβάρβαρος, Άρης φονικός.

Άνισος από ξαρχής ήταν ο αγώνας,

κλήρος μου στες πλάτες μου λίθος μυλικός.

 

Τώρα γυμνοσάλιαγκας στέκω σε βιτρίνα

κι έρχονται μυξιάρικα μάτσο να με ιδούν.

Δίφρους αυτοκίνητους έχει πια η Αθήνα

κι ότι απόμεινε μαθές, το ιερόν οστούν.