SEIKO 5

Ο Επίκουρος στη Βάρη:

-Πάει το SEIKO πεντάρι...

Κάπου το΄χασα ο τάλας!

Χείρα τώρα μιας κουφάλας

θα στολίζει λαμνοκόπου

και ουτιδανού ανθρώπου,

η Πλατωνιστή κρετίνου

απ΄ το Ξώμβουργο της Τήνου...

Οίμοι το χρυσούν πεντάρι

που φορούσα με καμάρι,

μες του Κήπου την απλάδα

Τζιτζιφιές μα και Γλυφάδα.

Δίνω μούντζα τώρα μία,

στον Ερμή το γιό του Δία,

κι ένα Citizen σκρολάρω

από  Scrooge μήπως και πάρω.

Και θα βάλω ασφαλείας

το λουράκι μπας κι Αλίας

μου το κλέψει, μου το πάρει

εις τα Βλάχικα, στη Βάρη...

 Μπραχάμι

Βροχάτη Πρέβεζα θυμίζει το Μπραχάμι

και μουτζαλιά σ΄ένα γραπτό του Θουκυδίδη,

<<Παλιές μπανιάρες, χαρτικά, ξύλινα είδη>>,

βραχνός τσιγγάνος παζαρεύει στο ποτάμι.

Άλλος με δίκαννο σκαλίζει τα μυαλά του,

άλλος στον τέταρτο γυρεύει μιάν ανάσα

κι είναι ο θάνατος φτενή tabula rasa

που μαγαρίζει άθελα της νύξ Σαββάτου.

Να ΄μαι κι εγώ του χωροχρόνου ταξιδιώτης,

φρυγανισμένος απ΄ την κάψα του αιώνα,

με το κοντάρι πήχες πέντε  στη λαγόνα,

σ΄ένα ψυχόδραμα ταγμένος Δον- Κιχώτης.

Κιχώτης μάλιστα, μα τρέμω το λιβάνι,

τα φερετρόξυλα, τους τάφους, το καντήλι

και λένε ψέματα οικτρά τα δυό μου χείλη,

πως βλογημένος τη ζωή του όποιος χάνει.

Ας είναι...Πρέβεζα για μένα το Μπραχάμι

όσο τους στίχους να σκαρώσω τους θλιμμένους,

κι είμαι ο πούστης απ΄τους πάντα κερδισμένους,

με το εννιάρι δίχως σφαίρα στη θαλάμη.