Συνταξιούχος 

<<Σαράντα χρόνους στο γκεζί,

τόσους και να εισπράξεις>>,

τον εαυτό μου νουθετώ...

<<Πένης θα τα τινάξεις>>,

ένα διαβόλι μέσα μου

σαρκάζει <<και μπατίρης!

Βλέφαρο ρίξε στο γυαλί!

Τούτος ο κακομοίρης

εσύ, που ήσουν κάποτε,

άνθος αραβοσίτου,

νυν εορτάζεις Κυριακή,

αυτή του Παραλύτου...>>

Κι έτσι κοπήκαν τα φτερά,

μαζεύτηκα και λέω:

<<Να ζήσω πλέον δε ποθώ,

άλογο ψωραλέο...>>

 Εγώ ο Λάζαρος, μετά την ανάσταση μου

Η Μάρθα μου΄δωκε τον σάπωνα

και η Μαριώ στα ίσα κι άπονα:

-Νίψου γερά, χώμα μυρίζεις

κι όπου ακουμπάς το παν βρωμίζεις.

Καλά τα θάματα εν γένει,

αλλά ο καθένας που πεθαίνει,

αν αναστιόταν τόσο ευκόλως,

ο κόσμος θα γινόταν κώλος.

Η Μάρθα έβγαλε με νόημα,

δίχως αιδώ κι αρκούντως πρώϊμα,

μαντήλι άσπρο, ποτισμένο

νάρδο, στα πέντε τσακισμένο

και με προγκάει: - Σήψη  όζεις,

ίδιος στην όψη καραγκιόζης,

με τα εκρού κρεατικά σου...

Αδέρφι μπάστα... Κοίτα μάσου!

Η Μάρθα μου΄δειξε την έξοδο:

-Είσαι Λαλά βαρίδι κι έξοδο,

όσο λοιπόν κι αν σ΄αγαπάμε,

τέτοιο ματσούκι δε θα φάμε.

Γύρνα λοιπόν εκεί που ανήκεις,

στα νεκροσέντονα της φρίκης,

κι άσε μας μόνες... Τι σε μέλλει;

Άν κι εγερθείς, μηδέν οφέλη.

Και η  Μαριώ μου΄πε παρήγορα:

-Λάζαρε δεύρο μέσα γρήγορα...

Η φλούδα και το πορτοκάλι

Ότι μετρά στον άνθρωπο,

βρίσκεται σωθικά του,

στον σκελετό, στους πνεύμονες,

στο έντερο του πάτου.

Γι΄ αυτό και γω σα μου ΄ρχεται,

να είδω ποίος είμαι,

σ΄ακτίνες πάγω, ισότοπα,

στο τομογράφο κείμαι.

Όχι εγώ

Ο πετεινός σαν γένει κότα,

φίλοι κι οχτροί γυρίζουν νώτα,

τι δε φοβούνται παλαμάρι...

Δεν κάμνω εγώ μια τέτοια χάρη!

 Ο Καλός Ποιμήν

Ποτές μου δεν εγνώρισα Ποιμένα

Καλό και χορτοφάγο σαν κι εμένα.

Αρνάκι οι πλείστοι τρώγουν κτηνοτρόφοι,

και για τη χώνευση τους Irish coffee...

 Ξαφνικός θάνατος

Ο θάνατος με βρήκε  στο κρεβάτι...

Τι γύρευα εγώ τον ακροβάτη,

να κάμνω απά στη Σούλα τη καυλιάρα;

Η σύζυγος δεν έδωκε μιά διάρα!

 Μικρά Φιλοσοφικά

-Ότι έχει Ανατολή, έχει και Δύση...

Τοιουτοτρόπως και εις το γαμήσι!

Πρώτα καυλώνεις, ύστερον χύνεις!

-Μπούρδα -Φιλόσοφε πες μας τι πίνεις;

Σαρακοστή

Σαρακοστή... Νηστεία με γαρίδες

νούμερο τρία, λίγες πεταλίδες

κι ένα πλοκάμι ψητό χταπόδι,

μπας και ξεφύγουμε απ΄τα γαιώδη!

 

Ο Ιησούς και η μοιχαλίδα

<<Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω>>

είπε ο Ιησούς... <<Αχ ξαναπέτο>>

έκρινα εγώ και του ΄δωκα μια πέτρα.

Τι το ΄θελα ο βλάξ; Μ΄έβγαλε σέντρα...

 Γράμματα και Τέχνες

Μπουρλότο στο <<Υπόγειο>>, τον <<Παίκτη>> θα λιανίσω,

και τ΄Αγιαννιού πουρνό-πουρνό θα πάρω το καράβι,

μες των Κυκλάδων τα πλατιά τα στήθια ν΄ αρμενίσω,

μήπως και τσουπροπαναγιά που τραγουδεί και ράβει,

τύχω και μείνω σώγαμπρος σ΄ένα κονάκι τσ΄ Άνδρου.

Αυτά που κρένω καποιανών ίσως φανούν μωρία,

μα προτιμώντας τις χαρές μιάς Κορθιανής φιλάνδρου,

πίσω θ΄αφήκω στα σωστά, << Έγκλημα - Τιμωρία>>.

Γιατί σβωλιάζουν τις καρδιές τα Γράμματα κι οι Τέχνες,

και του ποέτου δυό βολές αυξαίνουν τη καμπούρα

με κασσαβέτια που θα βρει σε δαύτες, σπέρμα, βλέννες

κι αποφορά μαντρότοιχου τρις ραντισμένου μ΄ούρα.

Θ΄απαρατήσω τους <<Φτωχούς>>, Ρασκόλνικοφ και Σία

και στό κεφάλι κόκκινη μπαντάνα θα κοτσάρω,

και πριν σκεφτώ το,  λάφυρο τυλώντας μι΄Ασπασία,

σε περιβόλι ολάνθιστο νιό παριστώ  κουρσάρο.