Αποδοχή Δεύτερη

 
Κέρνα τον χάρο δυο κρασιά
και χτύπα τον στην πλάτη.
Καλή-χρυσή ΄ναι η ζωή,
μα κάμε λίγο κράτει

και μην αδύνατα ζητάς
και πράμα που δεν στέκει.
Τον γλίσχρο ζήσε βίο σου
και μάγκα μου τουμπέκι.

Στη Κρύπτη

Κρατάς του Γιόρικ το καυκί,
στα ορεινά μιας κρύπτης
και σ΄ολοπόρφυρο Λημνιό,
ότι λερό σου νίπτεις.

«Χαμένος κόπος» θα μου πεις,
μα τόλμα να επιμένεις,
μέχρι την ώρα τη τεφρή,
που αγερικό θα γένεις.

Κεραμεικός 2016

 
Κόβεις με λάζο τη σιωπή,
το σκότος με ξουράφι
κι απέ κινάς για καπηλειό,
λιόντας μαζί κι ελάφι.

Μα ΄ναι η πύλη σφαλιστή,
στο φόρτε καταιγίδα.
Γυρνάς στου τάφου τη στοργή
και πιάνεις τη στλεγγίδα.

Ξημέρωμα

Καπνός της νιότης ο πευκιάς
και κούτσουρο και στάχτη.
Ξημέρωμα στην Εθνική
κι εγώ του Κρόνου άχτι,

να σημαδεύω τη στροφή,
σα κυνηγός τρυγόνι.
Ήλιος ξυπνά πυρπολητής
κι όσο ξυπνά μουχρώνει.

Αποδοχή

 
Δέξου της μοίρας τα καρφιά
τα τέσσερα. Στο χώμα,
εκεί πατρίδα φωτεινή,
σα Κόρη γαλαντόμα.

Το ξέρω πώς να ΄μπιστευτείς,
τ΄ακοίμητο σκουλήκι;
Μ΄από την άλλη θάρρεψε,
στερνό αυτό καζίκι.

Στην Αρένα

Τον Πικαντόρ σιχάθηκα
που μια ζωή καρφώνει,
ότι σαλεύει ζωντανό.
Της μέθης το τριζόνι,

παρηγοριά μου μοναχή
και κάτι στίχοι λάβροι:
«Ψυχούλα μου, περίκλειστη
αρένα, σκόνη, ταύροι».

Στράτες μιας Ερήμου

 
Τη μέσα Πόλη σώριασε,
με δρέπανο ψυχή μου.
Σοφά καπλάνια περπατούν,
τις στράτες μιας ερήμου.

Δοκίμασε σα θες κι εσύ,
των Αγορών φυντάνι.
Όποιος προκρίνει άσφαλτο,
αυτός στο τέλος χάνει.