Curriculum mortis

Φτερά αγγέλλων πορφυρά
κι εντόσθια  μαρτύρων,
να βεβαιώνουν ασφαλώς:
«Τεχνίτης στίχων στείρων

και πνεύμα όλον υδαρές,
έζησες λιποτάκτη.
Τα λέγουμε ξουραφιαστά,
τι στο φυλάγαμ΄άχτι».

Αυδή προγόνων ευκλεών,
πλατεία Καλογήρων:
«Ένας παλιάτσος θλιβερός
κι ώρας κακιάς ο Βύρων

υπήρξες. Τέλος εκπομπής
και πρέπει σου να σβήσεις,
από τες μνήμες παντελώς.
Ήσουν γραφιάς μιας χρήσης».

Ο Ζήνων

 
Ο Ζήνων ξέμαθε να ζει…
Τους τρόπους του σακάτη
κλέβει και σβάρνα τα στενά,
σα να γυρεύει κάτι.

Μπορντέλο; Ανεμόμυλο;
Σχολή χορού; Ωδείο;
Χειμώνας, έκτη πρωϊνή
και μέγγενη το κρύο.

Και που γωνιά να ζεσταθεί,
τύψεις καλά να λούσει.
Ανοίγει τα κατάστιχα
και μνημονεύει «Πούσι».

Ο Ζήνων ξέμαθε να ζει
και το ΄ριξε στ΄αφιόνι.
Ζερβί σηκώνει, όρντινο,
μαύρο να πέσει χιόνι.

Γενέθλιον

Επτά του Απρίλη, δειλινό,
ζέχνει παντού φορμόλη
κι εγώ λιοντόκαρδος Μπερούλ,
χιμώντας στην ασβόλη,

τις κουτσορίμες που θωρούν,
τ΄όλο μηδέν απάνου,
νεκροτομώ σα ρέπλικες
Ιζόλδης και Τριστάνου.

Ο Νεκρός των Χριστουγέννων

Χριστούγεννα στην Αχαρνών,
φορώντας το κοστούμι,
΄κείνο που φόρεσα γαμπρός,
βγάνω φλασκί με ρούμι,

γουλιά διπλή, γύρω νωδές
προσόψεις σαν της Τροίας.
Κι άιντε να βρίσκεις Δανειστή,
για έξοδα κηδείας...

SOLARIS

Διψάς για στίχους του Μπωντλαίρ
γι΄αφορισμούς του Κάφκα
κι αυτόθελα βυθίζεσαι,
τρεις λεύγες δίχως κάσκα,

φιλέρημος κι ασκητικός,
τους κωδικούς να πάρεις.
Σαν ανεβαίνεις, σύμπτωση(;)
στην ΕΡΤ παίζουν SOLARIS.

Ο Ιδαλγός του Ρουφ

Σ΄ένα χασάπικο στο Ρουφ
και στις γραμμές των τρένων,
μπιζέρισα να καρτερώ,
τον Ντύλαν και τον Λένον,

με τις στριγκές κιθάρες τους,
ν΄αλλάξουνε τα φώτα,
μιας μίζερης χαμοζωής
και να της δώσουν ρότα,

προς τα νησιά τα ποθεινά
με του Γκωγκέν το χρώμα.
Πάντα μονήρης, ιδαλγός
βυθίζομαι σε κώμα,

Τρίτη Μεγάλη δυο στενά,
απ΄τις παλιές στρατώνες.
Μουχρώνει… Γύρω σύριγγες
και πορνικές πλαγγόνες.

Και ταξιδεύω ζούλα

Μάτια γλυκά κάμνω στο φως
το μαύρο κι αλαργεύω,
με τη φελούκα των νεκρών,
ψευδίζοντας πιστεύω,

εις ένα στίχο λυρικό,
που σειέται σα παιδούλα
του Περατάρη του στυγνού.
Και ταξιδεύω ζούλα…