Επίκληση

 

 

 

Κιβούρι Λεσινιώτικο ξεχώνω,

της Δήμητρας γυρεύοντας το Σώμα.

Τη μύτη μου βουλώνω απ΄την βρώμα

με τόση δύναμη, που νοιώθω πόνο.

 

Πλην αδειανές μποτίλιες Johnny Walker

και κάτι κόκαλα από γαιδάρους,

βρίσκω στης Γης εδώ το κέντρο βάρους.

Τη φύτρα σου λυπήσου Δία Σώτερ.

 

 

Αγόραζε

 

 

Αγόραζε συχνά εφημερίδες.

Τον θάνατο πουλάνε δίχως τύψη.

Ο Πραίτορας τας χείρας του ας νίψει,

πριν γευματίσει κατσικάκι με ακρίδες.

 

Αγόραζε συχνά εφημερίδες,

τον τόπο και την ώρα να γνωρίζεις.

Πως δα τα ξέρεις όλα μην νομίζεις…

Άτιμο πράγμα, οι ξαφνικές οι καταιγίδες.

 

 

 

 

 

    Ο Γατοσκόπος

 

 

 - Τις γάτες τι σκοτώνει; Να μας πει,

      αυτός που παραφύλαξε την Νύχτα.

      Τα χείλη ας κινήσει. Μην ντραπεί,

      το τραύλισμα που του δωκε η νύστα.

 

 - Αστάθμητοι παράγοντες. Φορές,

    διάσχιση μεγάλων λεωφόρων.

    Λοιμώξεις των εντέρων, χειμωνιές

    μα προπαντός ο Κύριος των Δώρων.

 

Έγκλημα και Τιμωρία

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 <<Ρασκόλνικωφ>> μου μίλησες βραχνά,

<<το ματωμένο κρύψε το τσεκούρι.

Τι σ΄έφερε σε τούτο το αχούρι;

Τα μάτια σου θυμίζουν δυο αγνά

 

παιδιά που κυνηγιούνται χαρωπά,

σε δάσος πριν το κάψουν στην Πεντέλη.

Σεβαστιανέ κατάφορτε με βέλη,

το Σύμπαν μπρος σου ξέρει και σιωπά>>.

 

Βαστάνε οι βαλβίδες του ατμού

ακόμα. Μέχρι πότε αναρωτιέμαι;

Σε βρώμικη σινδόνη αποκοιμιέμαι,

με νύξεις επερχόμενου χαμού.

 

Ο Θάνατος, φθηνή παρηγοριά.

Σαλός Θεός θωρεί με και γρυλίζει.

Στο στόμα μου, μια θάλασσα αφρίζει,

γυρεύοντας να πνίξει τον Μοριά.

 

<<Ρασκόλνικωφ>> μου φώναξες, <<και Παν,

παράτησε το πάθος σε μιαν άκρη.

Να μαι γριά μπορεί μα ένα δάκρυ,

αξίζω το και γη μια Χαναάν>>.

 

Γενέθλιος Ημέρα

 

Λασποβροχή ανάκατη με σπέρμα

και κόκκινο κρασί σαντορινιό.

Θα σκύψω στην σφαγή Κατερινιώ,

σαν μέσα σε σχισμή κάλπικο κέρμα.

 

Με κούρασε ο βίος του αντάρτη,

μου λιάνισε τα σπλάχνα, την ψυχή.

Μια σάλπιγγα παράτονα ηχεί,

το μεσιανό ραγίζοντας κατάρτι

 

και ότι γυαλικό κακοκομμένο

μου χε για προίκα δώσει ο Θεός.

Αλλάζει πανωφόρια ο καιρός

μα εγώ στρατιώτης φαύλος παραμένω

 

επί σκοπόν, παράξενα θλιμμένος,

σε βούρκο βουτηγμένος ζοφερό.

Στερνό για μας αυτό το μπολερό.

Ποιος στέκει απ΄ τον θάνατο κρυμμένος;

 

Μεσολόγγι

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ψαροταβέρνες σμάρι στην Τουρλίδα

και γύρω λιμνοθάλασσα ρηχή.

Του Μάγερ το σκυλί ανησυχεί,

θωρώντας την στερνή πυγολαμπίδα,

 

Σαββάτο του Λαζάρου να φωτίζει,

σκοτάδια Βιβλικά . Πολλά θα πουν

πατερημά οι νιές . Καυτός σιμούν

στον Κήπο των Ηρώων. Λίγο ρύζι,

 

το αίσθημα τονώνει της οδύνης.

Μελαγχολία σέρτικη, πηχτή.

Την ώρα της Εξόδου μια φρικτή

κραυγή: <<Μάθε τον θάνατο να φτύνεις,

 

με φάσγανο στο χέρι που δεν κόβει,

μήτε τυρί χλωρό στην Αγορά>>.

Αφιόνι ας ποτίσουν τα μωρά

κι  Hypnosedon ληγμένα την Νιόβη.

 

 

 

Μόνιμος Κάτοικος Αταλάντης

Τις Εθνικές οργώνουν νεκροφόρες,

με λάστιχα φθαρμένα Michelin.

Το Είναι μου βατεύει το Μηδέν

συχνά.  Πως διαστέλλονται οι κόρες,

 

σαν αντικρίζω χάρτινο τον Δάντη,

να σέρνει Καθαρτήριο χορό;

Ας δείχνω δυνατός… Δεν το βαστώ,

να σπαταλώ το βιός στην Αταλάντη.

 

Βασιλικός στ΄αυτί  τρισμαραμένος,

μιας άλλης εποχής το γιατρικό.

Δεν πήρε η ψυχή καθαρτικό

και στέκω κερατάς μα και δαρμένος

 

απ΄ των Μουσών την άσπλαχνη τη βέργα,

κηδεύοντας καθ΄έξιν νιο θεό.

Το μέλλον διαγράφεται φαιό…

Παντού επιγραφές : ΘΑΝΑΤΟΥ ΕΡΓΑ