Γολγοθάς επ΄άπειρον
Γονάτισα. Σταυρός από
μπετόν
κι ο τάφος μου κλουβί δεν
θα χωράει.
Ο Σίμωνας διπλά με
χαιρετάει,
χαλώντας τ΄όνομα μου
μ΄ασετόν.
Οι φίλοι μυξοκλαίνε μα
περνούν.
-Ένας δειλός στους τόσους
παραπάνω.
-Δεν θ΄αστοχήσει δα και
κάνα πλάνο.
Έτσι κι αλλιώς ταχιά κι
αυτοί γερνούν.
Του Γολγοθά ο σκύλος
αλυχτά,
δείχνοντας μαύρα δόντια
στο φεγγάρι.
-Βαρύ Θεέ, μου γένηκες
ταγάρι,
θέλησα μόνο πράγματα
εφικτά.
Τελειώνει η πορεία σε
γκρεμό.
Άσχημο να χεις πέτρες
προσκεφάλι.
Βαρυστομαχιασμένος
Καρναβάλι,
τριχιά σφίγγω τριγύρω
απ΄το λαιμό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου