Δευτέρα 1 Οκτωβρίου 2012


     Γολγοθάς επ΄άπειρον

 

Γονάτισα. Σταυρός από μπετόν

κι ο τάφος μου κλουβί δεν θα χωράει.

Ο Σίμωνας διπλά με χαιρετάει,

χαλώντας τ΄όνομα μου μ΄ασετόν.

 

Οι φίλοι μυξοκλαίνε μα περνούν.

-Ένας δειλός στους τόσους παραπάνω.

-Δεν θ΄αστοχήσει δα και κάνα πλάνο.

Έτσι κι αλλιώς ταχιά κι αυτοί γερνούν.

 

Του Γολγοθά ο σκύλος αλυχτά,

δείχνοντας μαύρα δόντια στο φεγγάρι.

-Βαρύ Θεέ, μου γένηκες ταγάρι,

θέλησα μόνο πράγματα εφικτά.

 

Τελειώνει η πορεία σε γκρεμό.

Άσχημο να χεις πέτρες προσκεφάλι.

Βαρυστομαχιασμένος Καρναβάλι,

τριχιά σφίγγω τριγύρω απ΄το λαιμό.

 

 

 

 

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου