ULTIMATUM

 

 

Τις μπαταρίες εξαντλήσαμε.

Μαράθηκαν για εμάς τα ωραία λουλούδια.

Το γόρδιο δεσμό δεν λύσαμε,

στο δόλιο νου χορεύουν τώρα αρκούδια.

 

Κρατάει ο γύφτος το ρυθμό ταμ- ταμ.

Ακοίμητο ορθώνεται το φτυάρι.

-Που χάθηκε το τελευταίο τραμ;

-Μεσάνυχτα, στης ζήσης το δυάρι.

 

Και ποιος θα κρίνει τον τρελό λαγό,

τα κόκαλα που τρίζουν μεσ΄το σώμα;

Χρώματα αλλάζει σαν ψυχορραγώ

και τ΄ ουρανού ακόμα τ’ άγιο δώμα.

 

Ας είναι. Η παράσταση κρυφά

καθώς ξεκίνησε, θα τελειώσει.

Του Αχέροντα τα ύδατα γλυφά

κι΄ όποιος προλάβει, ας τα χλωριώσει.