Ιδιωτικό Συμφωνητικό

 

 

Θα βάλει ο Χάρος το δρεπάνι,

εγώ κατάλερο λαιμό

κι εμπρός στον πιο βαθύ γκρεμό,

τσάι θα πιώ σ΄ένα φλιτζάνι,

 

χρόνια σπασμένο και ζαμάνια.

-Χτικιάζει εντός μου το παιδί-.

Μοίρα το λέει, φωνή ψευδή:

<<Τέφρα μυρίζεις και λιβάνια>>.

 

Κι εγώ που κρέμασα τον ήλιο,

πάνω στου Βέγα το καρφί,

μια μυστική ποθώ ταφή

και οδηγό μου τον Βιργίλιο

 

να΄χω, κι ας είν΄ το μονοπάτι

τραχύ πολύ και φονικό.

Μιας Κυριακής τ΄αερικό,

πατώ στ΄αχνάρια σχοινοβάτη.