Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026

 Ο Ορέστης στη Ν. Σμύρνη

Τη σκουριασμένη πέταξα στλεγγίδα στο λιμάνι

και πέρασα στη λησμονιά μιάς πόλης φθισικής,

όπου τ΄ασάλευτα δενδρά μυρίζουνε λιβάνι,

κι οι κότσυφες της κρώζουνε: <<Ποιόν θάνατο οικείς;>>.


Εγώ μια πόλη σαν κι αυτή δεν θέλησα ποτέ μου,

να περπατήσω και μονιά να στήσω σταθερή,

καρδιά μου είχα στα βουνά τα κόκκινα του Αίμου

απ΄του Τυφώνα τις πληγές.  Εικόνα  ιερή,


βλέπω και σκύβω και φιλώ και τρις σταυροκοπιέμαι:

<<Ωσάν τον Άλκη στείλε με στη μακρινή Φρυγιά >>.

Μα ο Προφήτης σκοτεινός μ΄αφήνει να χτυπιέμαι:

<< Κι εδώ μπορείς κακόριζε να χάσεις νου κι υγειά...>>


Έτσι μια πόλη κατοικώ κι εγώ με τις Ερμές της

στα χώματα και στα νερά τα γλίσχρα του Ιλισσού,

Άλκης ποτέ δεν γένομαι. Με τ΄όνομα  Ορέστης,

περίγελος θε να χρισθώ Αρτάκης κι Αμισού.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου